quinta-feira, 24 de setembro de 2009

Exegese de Marcos e Mateus

Mc 6, 45-53

Mt 14, 22-34

SITUAÇÃO INICIAL

45Jesus obrigou logo os seus discípulos a subirem para o barco e a irem à frente, para o outro lado, rumo a Betsaida, enquanto Ele próprio despedia a multidão. 46Depois de os ter despedido, foi orar para o monte.

[Marcos 6, 45-46 45 Kai. euvqu.j hvna,gkasen tou.j maqhta.j auvtou/ evmbh/nai eivj to. ploi/on kai. proa,gein eivj to. pe,ran pro.j Bhqsai?da,n( e[wj auvto.j avpolu,ei to.n o;clonÅ 46 kai. avpotaxa,menoj auvtoi/j avph/lqen eivj to. o;roj proseu,xasqaiÅ]

22Depois, Jesus obrigou os discípulos a embarcar e a ir adiante para a outra margem, enquanto Ele despedia as multidões. 23Logo que as despediu, subiu a um monte para orar na solidão. E, chegada a noite, estava ali só.

[Mateus 14, 22-23 22 Kai. euvqe,wj hvna,gkasen tou.j maqhta.j evmbh/nai eivj to. ploi/on kai. proa,gein auvto.n eivj to. pe,ran( e[wj ou- avpolu,sh| tou.j o;cloujÅ 23 kai. avpolu,saj tou.j o;clouj avne,bh eivj to. o;roj katV ivdi,an proseu,xasqaiÅ ovyi,aj de. genome,nhj mo,noj h=n evkei/Å]

ENLACE

47Era já noite, o barco estava no meio do mar e Ele sozinho em terra. 48Vendo-os cansados de remar, porque o vento lhes era contrário, foi ter com eles de madrugada, andando sobre o mar; e fez menção de passar adiante. 49Mas, vendo-o andar sobre o mar, julgaram que fosse um fantasma e começaram a gritar, 50pois todos o viram e se assustaram.

[Marcos 6, 47-50 kai. ovyi,aj genome,nhj h=n to. ploi/on evn me,sw| th/j qala,sshj( kai. auvto.j mo,noj evpi. th/j gh/jÅ 48 kai. ivdw.n auvtou.j basanizome,nouj evn tw/| evlau,nein( h=n ga.r o` a;nemoj evnanti,oj auvtoi/j( peri. teta,rthn fulakh.n th/j nukto.j e;rcetai pro.j auvtou.j peripatw/n evpi. th/j qala,sshj kai. h;qelen parelqei/n auvtou,jÅ 49 oi` de. ivdo,ntej auvto.n evpi. th/j qala,sshj peripatou/nta e;doxan o[ti fa,ntasma, evstin( kai. avne,kraxan\ 50 pa,ntej ga.r auvto.n ei=don kai. evtara,cqhsanÅ]

24O barco encontrava-se já a várias centenas de metros da terra, açoitado pelas ondas, pois o vento era contrário. 25De madrugada, Jesus foi ter com eles, caminhando sobre o mar. 26Ao verem-no caminhar sobre o mar, os discípulos assustaram-se e disseram: «É um fantasma!» E gritaram com medo.

[Mateus 14, 24-26 o. de. ploi/on h;dh stadi,ouj pollou.j avpo. th/j gh/j avpei/cen basanizo,menon u`po. tw/n kuma,twn( h=n ga.r evnanti,oj o` a;nemojÅ 25 teta,rth| de. fulakh/| th/j nukto.j h=lqen pro.j auvtou.j peripatw/n evpi. th.n qa,lassanÅ 26 oi` de. maqhtai. ivdo,ntej auvto.n evpi. th/j qala,sshj peripatou/nta evtara,cqhsan le,gontej o[ti fa,ntasma, evstin( kai. avpo. tou/ fo,bou e;kraxanÅ]

TRANSFORMAÇÃO

(50b) Mas Ele logo lhes falou: «Tranquilizai-vos, sou Eu: não temais!» 51A seguir, subiu para o barco, para junto deles, e o vento amainou. E sentiram um enorme espanto,

[Marcos 6, 50b-51 o` de. euvqu.j evla,lhsen metV auvtw/n( kai. le,gei auvtoi/j\ qarsei/te( evgw, eivmi\ mh. fobei/sqeÅ 51 kai. avne,bh pro.j auvtou.j eivj to. ploi/on kai. evko,pasen o` a;nemoj( kai. li,an Îevk perissou/Ð evn e`autoi/j evxi,stanto\]

27No mesmo instante, Jesus falou-lhes, dizendo: «Tranquilizai-vos! Sou Eu! Não temais!» 28Pedro respondeu-lhe: «Se és Tu, Senhor, manda-me ir ter contigo sobre as águas.» 29«Vem» - disse-lhe Jesus. E Pedro, descendo do barco, caminhou sobre as águas para ir ter com Jesus. 30Mas, sentindo a violência do vento, teve medo e, começando a ir ao fundo, gritou: «Salva-me, Senhor!» 31Imediatamente Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e disse-lhe: «Homem de pouca fé, porque duvidaste?» 32E, quando entraram no barco, o vento amainou.

[Mateus 14, 27-32 27 euvqu.j de. evla,lhsen Îo` VIhsou/jÐ auvtoi/j le,gwn\ qarsei/te( evgw, eivmi\ mh. fobei/sqeÅ 28 avpokriqei.j de. auvtw/| o` Pe,troj ei=pen\ ku,rie( eiv su. ei=( ke,leuso,n me evlqei/n pro,j se evpi. ta. u[dataÅ 29 o` de. ei=pen\ evlqe,Å kai. kataba.j avpo. tou/ ploi,ou Îo`Ð Pe,troj periepa,thsen evpi. ta. u[data kai. h=lqen pro.j to.n VIhsou/nÅ 30 ble,pwn de. to.n a;nemon Îivscuro.nÐ evfobh,qh( kai. avrxa,menoj kataponti,zesqai e;kraxen le,gwn\ ku,rie( sw/so,n meÅ 31 euvqe,wj de. o` VIhsou/j evktei,naj th.n cei/ra evpela,beto auvtou/ kai. le,gei auvtw/|\ ovligo,piste( eivj ti, evdi,stasajÈ 32 kai. avnaba,ntwn auvtw/n eivj to. ploi/on evko,pasen o` a;nemojÅ]

DESENLACE

52pois ainda não tinham entendido o que se dera com os pães: tinham o coração endurecido.

[Marcos 6, 52 ouv ga.r sunh/kan evpi. toi/j a;rtoij( avllV h=n auvtw/n h` kardi,a pepwrwme,nhÅ]

33Os que se encontravam no barco prostraram-se diante de Jesus, dizendo: «Tu és, realmente, o Filho de Deus!»

[Mateus 14, 33 oi` de. evn tw/| ploi,w| proseku,nhsan auvtw/| le,gontej\ avlhqw/j qeou/ ui`o.j ei=Å]

SITUAÇÃO FINAL

53Finda a travessia, aproximaram-se de Genesaré e aportaram.

[Marcos 6, 53 Kai. diapera,santej evpi. th.n gh/n h=lqon eivj Gennhsare.t kai. proswrmi,sqhsanÅ]

34Após a travessia, pisaram terra em Genesaré.

[Mateus 14:34 Kai. diapera,santej h=lqon evpi. th.n gh/n eivj Gennhsare,tÅ]

Fábio Rodrigues Ferreira

Sem comentários:

Enviar um comentário

Nota: só um membro deste blogue pode publicar um comentário.